از هر دری سخنی

از شخصیت فاطمه سخن گفتن بسیار دشوار است. فاطمه یک " زن " بود، آنچنان که اسلام می خواهد که زن باشد. تصویر سیمای او را پیامبر، خود رسم کرده بود و او را در کوره های سختی و فقط مبارزه و آموزش های عمیق و شگفت انسانی خویش پرورده و ناب ساخته بود. وی در همه ی ابعاد گوناگون " زن بودن " نمونه شده بود. مظهر یک " دختر " در برابر پدرش. مظهر یک " همسر " در برابر شویش. مظهر یک " مادر " در برابر فرزندانش. مظهر یک " زن مبارز و مسئول " در برابر زمانش و سرنوشت جامعه اش. وی خود یک " امام " است، یعنی یک نمونه ی مثالی، یک تیپ ایده آل، یک " اسوه "، یک " شاهد " برای هر زنی که می خواهد " شدن خویش " را خود انتخاب کند. مجموعه آثار ۲۱ ( فاطمه ) ، ص ۲۰۲